Tags

, , , , , , , , , ,

In het Midden-Oosten is een ramp bezig. De slachtoffers komen nu massaal onze kant op als asielzoekers. Het merendeel van de Nederlanders vindt dat je niet iedereen in de kou kunt laten staan en ontvangt ze met open armen. Een ander deel – de PVV –  is minder enthousiast, en vindt dat de asielzoekers moeten worden opgevangen ‘in de regio.’

‘Opvang in de regio’ doen veel van die landen daar al, en ze puilen uit. Ze worden er instabiel van.  Tijd dus voor een andere oplossing. Een oplossing waar iedere Nederlander blij van zal worden: opvang van asielzoekers in hun eigen land, of zelfs: in hun eigen huis!

Asielzoekers in Onnen

Een avond in het asielzoekerscentrum in Onnen, een tijdje geleden. Een jongen speelt ud terwijl hij er het bekende Nederlandse liedje ‘Een potje met vet’ bij zingt.  Snelle inburgering: net in Nederland, en nu speelt hij al dat lied op zijn Arabische instrument.

Ik vraag hem waar hij vandaar komt. Syrië, denk ik natuurlijk. Maar dan noemt hij een plaatsnaam die ik niet meteen ken. “Filastini,’ voegt hij er vriendelijk aan toe.

Hij is een Palestijn. Na een aantal zulke ontmoetingen dringt het tot me door: er is een simpele oplossing voor het vluchtelingenprobleem, en je maakt er (bijna) alleen maar vrienden mee.

Neem onze udspeler. Inmiddels heeft hij ongetwijfeld kennis gemaakt met onze virtueel grootste partij: de PVV. De PVV vindt dat je buitenlanders moet terugsturen naar hun eigen land, ja ze moeten zelfs ‘oprotten!’

Nou ja, dat wil die udspeler heel erg graag! En bovendien: zijn eigen land is een veilig gebied. Er vinden helemaal geen oorlogshandelingen plaats! Dus waarom niet?

Er woonden zo’n 400.000 duizend  Palestijnen in Syrië. Mensen dus, die uit het huidige Israël komen. Ze zijn ooit ook gevlucht voor oorlogsgeweld en nooit meer naar huis gegaan. Ze hebben een tijd verbleven in Syrië, tot daar ook een oorlog begon. Maar wat denkt u? In plaats van naar huis te gaan, komen ze nu ook als asielzoeker naar Europa!

Daarnaast: er zitten nu vier miljoen Syriërs in het buitenland.  Dat is veel minder dan de 5 miljoen Syriërs die eigenlijk uit de Golanhoogvlakte komen. Die bewoners van de Golan zijn indertijd gevlucht voor het oorlogsgeweld en zitten elders. Op dit moment is de Golanvlakte onder tijdelijk beheer van Israël. Het is er al lang rustig. Het is dus ook een veilig gebied en de vluchtelingen kunnen terug, volgens onze asielprocedures.

Samenvattend: 5,4 miljoen zogenaamde Syriërs komen eigenlijk uit wat nu Israël wordt genoemd. Er is daar dus plaats zat, en dat komt mooi uit. Voila: prima opvanglocatie voor al onze Syrische vluchtelingen.

Terugsturen hoeft niet moeilijk te zijn en we verdienen er zelfs aan.

 

‘Wordt dat terugsturen dan helemaal niet moeilijk?’ zult u zich afvragen. Nee, dat hoeft helemaal niet moeilijk te zijn. Israël is namelijk één van onze beste vrienden, – vooral van de PVV. En  die zou niet mee willen werken aan een simpel verzoek? Wat kan een land er op tegen hebben als mensen gewoon naar hun eigen huis terug gaan? Naar gebied dat hun eigendom is?

En bovendien, mocht het nodig zijn: voor landen van herkomst die niet meewerken aan de re-integratie van uitgeprocedeerde asielzoekers, hebben we zo onze methoden.

Dus: dat wordt simpel. Volgende probleem: kost dat niet heel veel geld?

Nou, ook dat valt reuze mee. Onder de Golanhoogvlakte zit namelijk gas. Heel veel aardgas.  Israël schijnt al een deal te hebben gemaakt met de verzetsgroep die net over de grens zit in Syrië. Die heeft nu een nieuwe naam, maar wij kennen haar gewoon onder haar oude naam: Al Qaida.  De afspraak is simpel: jullie laten de gaswinning in de Golanhoogvlakte met rust, dan lappen wij jullie gewonde Al-Qaïda-strijders op in onze ziekenhuizen.

Israël heeft daarbij natuurlijk wel een probleem. Het gas is van Syrië. Verkoop daarvan zou dus een oorlogsmisdaad zijn, en wij kennen de Israëliërs als nette mensen. Hebben ze bijvoorbeeld niet ‘het meest ethische leger ter wereld?’ Dus als wij daar een nette oplossing voor aanbieden, zullen ze uiteraard graag meewerken.

Ook voor de Palestijnen is er een goede deal te maken. De geheime vredesonderhandelingen van Israël met Hamas (op de Gazastrook) schijnen bijna rond te zijn geweest, maar zijn onlangs op het laatste nippertje mislukt. Jammer, want ook in de Palestijnse bodem zit heel veel aardgas, dat de Palestijnen en Israël graag zouden exploiteren. Aan de andere kant: Hamas en de Palestijnse autoriteit werken momenteel nauw met Israël samen om de rust te handhaven, dus vroeger of later moet er toch vrede komen en geld helpt altijd.

Mijn voorstel: uit de opbrengsten van al dat aardgas kunnen we mooi de terugkeer en het nieuwe leven van ‘onze’ asielzoekers betalen.  Niet naar Europa of ons land dus, niet naar de regio, maar nee, gewoon naar hun eigen huis. Daar hebben ze vaak zelfs de sleutel nog van. Wie kan daar op  tegen zijn?

En dat is ook alleen maar logisch als vrienden onder elkaar. Waarom zouden wij gaan betalen om Palestijnen/Israëliërs en Syriërs in ons land op te vangen, terwijl dat heel goed bij onze plaatselijke vriend kan?

Deden wij soms moeilijk toen een El Al-vliegtuig vol geheimzinnige stoffen (het vermoeden is Antrax) op onze Bijlmer stortte? Nee toch? We hebben El Al altijd geweldig gefaciliteerd op Schiphol, en als Israël weer eens in oorlog was, waren wij de eersten om het te helpen met wapens. We steunen onze vriend altijd door dik en dun, zoals bij de VN, wanneer er weer eens van die vervelende landen daar lopen te klagen over mensenrechten en oorlogsmisdaden.

Maar het kan natuurlijk niet altijd van één kant blijven komen…..

Aardgas uit Qatar

 

Nog een bijkomend voordeel is trouwens dit: de grootste bewezen aardgasvoorraad ter wereld bevindt zich in Qatar. Dat land wil het graag naar ons vervoeren – ze vinden het zo zielig van onze aardbevings – dan hebben we dat Gronings gas helemaal niet meer nodig.

Het probleem is echter dat de gasleiding van Qatar naar Europa via Syrië zou lopen, en daar is het nou precies oorlog. Voordat je het weet valt er een Russische bom op zo’n gasleiding.

We kunnen nu mooi één, twee en drie combineren. We leggen een aardgasleiding aan via ‘onze’ Golanhoogvlakte en Israël, waardoor wij al dat aardgas onze kant oppompen, het gas van de Syriërs, de Palestijnen en Qatar, want dat is uiteraard wel meer dan welkom in Europa.

Laat ze oprotten naar hun eigen land

Zo simpel kan het dus zijn. Om het in PVV-dialect te zeggen: Laat die vluchtelingen gewoon oprotten naar hun eigen land! En inderdaad: daar zullen ze alleen maar blij van worden, want wie wil er nou niet naar huis? We moeten ze er alleen een beetje bij helpen. Simpele oplossing en iedereen wordt blij, zelfs de PVV.

Israël kan aardgas exploiteren zonder een oorlogsmisdaad te plegen, de asielzoekers zijn weer thuis en verdienen een lieve duit aan het aardgas. Ze blijven natuurlijk onze vrienden en handelspartners voor het leven. Ze praten zelfs een aardig woordje Nederlands! Van de nieuwe exportmogelijkheden en het aardgas worden wij weer blij. Daarnaast: als Israël de vluchtelingen zo gastvrij opvangt, zal dat een gebaar zijn dat niet snel vergeten wordt, in een regio waar gastvrijheid boven alles gaat. Alle problemen rond het land zullen dan snel opgelost kunnen worden in een goede sfeer van vertrouwen en vrede breekt uit in het Midden-Oosten.

De enig die op zijn neus zal kijken is meneer Poetin, want dan hebben wij zijn gas helemaal niet meer nodig. Is hij helemaal voor niets aan het bombarderen in Syrië. Maar ja, je kunt het nooit iedereen naar de zin maken.

 

Advertisements