Hallo asielzoekers,

Welkom in ons land, welkom in Groningen. Na een lange tocht hopen jullie hier veilig te zijn. Om weer eten kleding, warmte en veiligheid te hebben. Een dak boven jullie hoofd. Waarschijnlijk zitten jullie nu in een oud kantoorgebouw. Voorzichtig gaan jullie de straat op en verkennen de onmiddellijke omgeving. Wat is het hier koud!

Een jaar lang vreedzaam demonstreren

Wat jullie opvalt is dat er mensen lachen. Zomaar, op straat, in de winkels en cafés. Dat doet jullie goed, want in Syrië is het lang geleden dat jullie iemand hebben zien lachen. Ja, ik zag jullie in jullie cafés, restaurants en winkels toen ik in jullie land was in 2010. De meeste van jullie waren aardige mensen, behalve die mannen met die leren jasjes en grote auto’s met foto’s van Assad. De gevreesde Mokhabarat, de geheime dienst van Assad. O, wat waren jullie bang! Nergens lachende mensen in Syrië, maar overal voorovergebogen groepjes fluisterende mensen, behoedzaam om zich heen kijkend. En vooral niet zomaar een praatje met ons toeristen, want voordat je het wist werd je gemarteld in de gevangenis, net zo lang totdat je zou bekennen dat je een spion was.

 

En opeens was die angst over. Ik heb jullie daarom bewonderd, en dat doe ik nog steeds. Toen in 2011 dat tienjarige jongetje doodgemarteld thuis werd afgeleverd. Hij zat onder de brandsporen, en zijn penis was afgesneden terwijl hij nog leefde, door de sadisten in dienst van de regering. Het zoveelste slachtoffer, maar dit keer gingen ze te ver. Een klein kind zo doodmartelen! Eindelijk kwamen jullie in opstand.

Jullie demonstreerden vreedzaam, een heel jaar lang. Assad moest weg. Maar vanaf de daken schoten scherpschutters van diezelfde Assad jullie aan de lopende band dood. Ik dacht nog: hoe houd je het vol? Maar natuurlijk, jullie dachten; de wereld zal ons wel komen helpen! Niemand in de wereld zal tolereren dat een regering zijn eigen volk uitmoordt. Hebben jullie die films gezien over Gandhi? Over Mandela. Daar hebben die westerlingen het altijd over. Mensenrechten, vreedzaam protest.
Maar nee, niemand kwam jullie helpen. Het enige wat we deden was wapens en geld sturen, via onze vrienden Saoedi Arabië en Turkije.  Toen kwamen er mensen die gingen terugschieten. Daaronder zaten ook veel westerlingen trouwens. En dat maakte het alleen maar erger.

Na een jaar vreedzaam demonstreren namen jullie het niet langer dat jullie werden doodgeschoten of doodgemarteld. Assad begon zelfs systematisch jullie woonwijken te vernielen plat te gooien met bommen, om jullie op de vlucht te jagen, maar niemand deed er wat tegen. Jullie hebben geen olie, snap je? Geen no fly zone, geen safe haven dus. Jullie moesten vluchten. Maar niet iedereen n Nederland snapt dat. Na een jaar lang als schietschijf te hebben gediend waren júllie opeens de extremisten, volgens sommige mensen uit Nederland.

Nederland heeft ook problemen

Nu zijn jullie in ons land en onze stad. ‘Wat is het hier vredig!’ denken jullie. Dat was inderdaad lang zo, maar dingen veranderen hier snel.

Want denk niet dat we hier in Nederland geen problemen hebben. Jullie zien prachtige huizen, maar achter die strak geverfde voordeuren is bijvoorbeeld veel armoede, juist omdat die huizen voor veel mensen onbetaalbaar zijn geworden. Eén op de negen kinderen in Nederland groeit op in armoede, en in Groningen is dat zelfs één op de vijf!

 

En denk nou niet ‘ach, dat zal wel meevallen.’ Nee, er gaan echt kinderen zonder eten naar school! En als ze thuis komen hebben hun ouders ruzie over geld. Rekeningen die niet betaald kunnen worden, deurwaarders aan de deur, en steeds hogere huren en zorgkosten die betaald moeten worden. Ze lopen in oude kleren, ze kunnen niet naar verjaardagen want ze hebben geen geld voor cadeautjes, en zelf hebben ze geen geld om hun vriendjes op hun verjaardag uit te nodigen.

Misschien kruipen die kinderen iedere avond huilend in bed. Op school kunnen die kinderen zich slecht concentreren en later zullen ze nooit een goede baan vinden, omdat ze als kind al arm waren. Doordat hun moeder al stress had toen ze nog in de buik zaten, liepen hun hersens al vóór hun geboorte een ontwikkelingsachterstand op die ze nooit meer inlopen. Ook steeds meer volwassenen en bejaarden zijn arm en moeten naar de ‘voedselbank’ en ‘kledingbank’ of zijn dakloos. En ook op de daklozenopvang wordt steeds bespaard.

Dit is het moment, wat jullie beginnen te denken, wat een vreemd verhaal! We zijn hier nu toch veilig? En het oplossen van die armoede onder kinderen kost maar  een paar miljard. Huizen kun je bouwen. Dat geld heeft Nederland toch wel?

Jullie willen gewoon weer hard aan het werk, zoals jullie dat gewend waren, en dan redden jullie je wel. ‘We willen dit land wel helpen haar problemen op te lossen,’  denken jullie misschien. Maar dan kom je juist op een ander moeilijk punt. We hebben namelijk een hoge jeugdwerkloosheid. En we hebben een hoge werkloosheid onder ouderen. En daar tussenin eigenlijk ook.

‘Ouder’ ben je hier trouwens al boven de vijfenveertig. Ja, kijk, ik wist wel dat jullie konden lachen! Maar het is echt waar! Je moet in Nederland doorwerken tot je zevenenzestigste, maar boven de vijfenveertig ben je te oud en geeft niemand je meer een baan. In jullie land is respect voor ouderen, maar hier hoor je er als oudere niet meer bij.

 

En dat is nog maar het begin van het verhaal. Je hebt hier echt voor álles een diploma of vergunning nodig. Dus je kunt niet zomaar aan het werk gaan. Schoffelen in het plantsoen? Nee, ook niet, daar heb je een diploma Groenvoorziening voor nodig. Wat sta je nou te lachen! Het is echt zo!

Je denkt zeker, ‘dan begin ik gewoon voor mezelf.’ Maar ook als je voor jezelf wilt beginnen, zijn er ook allemaal regeltjes die dat heel erg moeilijk maken, vooral als je heel graag wilt, omdat je bijvoorbeeld moet leven van een uitkering waarvan je niet kunt rondkomen. Het is nog erger: je kunt hier niemand omkopen, al die ambtenaren voeren die absurde regeltjes nog echt uit ook! Tot aan het kleinste lettertje, ook al schamen ze zich er vaak zelf voor. Geen ontsnappen aan. Eén kleine vergissing en je krijgt een hoge boete, en als je die niet kunt betalen, maken ze de boete gewoon nog hoger, of sluiten je op in de gevangenis. Dus zelfs als jullie de taal goed leren en heel hard werken, zal het moeilijk voor jullie worden.

Alice in Wonderland

Wat zeg je, doet het je denken aan Alice in Wonderland? Ja, zoiets. Je bent nu in één van de vijf rijkste landen ter wereld, maar toch is er honger, armoede, woningnood, noem maar op. Nee, we hebben geen Assad, we doen het zelf.  Maar toch worden onze problemen steeds maar niet opgelost. Hoe kan dat dan? Ja, er is genoeg geld. En we leven in een democratie, maar kennelijk willen veel Nederlanders die problemen helemaal niet oplossen.

 

Er was een tijdje dat het leek alsof het geweldig ging met ons land. Daar heb je misschien wel eens van gehoord,  de jaren na de oorlog.’ De wederopbouw heette dat. Ons land had toen wel gelggebrek, maar mensen waren solidair en hadden een regering die er iets aan deed. Iedereen had werk en eten, en als het even niet ging werd je geholpen. Maar dat is afgeschaft. Waarom? Ik zou het niet weten.

Opeens heeft de regering bedacht dat het zo niet langer kon. Er waren teveel regels, vonden sommige mensen. Dus werden de verstandige regels die vorige regeringen hadden bedacht, afgeschaft. Tenminste voor grote banken en bedrijven, voor arme mensen kwamen er steeds meer regels bij. De controle op de banken verdween bijvoorbeeld, zodat de bankiers iedereen en zichzelf konden oplichten. Het prachtige stelsel van sociale woningbouw werd ook afgebroken, zodat er steeds meer woningnood kwam en huizen onbetaalbaar werden. De treinen werden verkocht, zodat ze nu nooit meer op tijd rijden en Nederland niet in staat is om een eigen hoge snelheidstrein te kopen. De uitkeringen werden steeds verder verlaagd. En noem maar op.

 

Wat dat met jullie te maken heeft? Veel meer dan je zou denken. Dat hele rare systeem van banken zonder controle is in 2008 in elkaar gestort. Daardoor zijn er een heleboel mensen heel veel geld of hun baan kwijt. In Nederland zijn er sindsdien heel veel boze mensen.

Nou zou je aannemen dat ze boos zijn op die banken, die hun hebben opgelicht, maar nu komt het vreemde: na de bankencrisis werd de bankenpartij de grootste en leverde de premier. Die liet dus niet de banken het geld terugbetalen, maar juist de arme mensen. Die banken kunnen bovendien ieder moment opnieuw instorten, zeggen experts. Dan hebben we een nieuwe crisis die nog veel erger wordt.

 

Zijn mensen daar boos over? Nee. Ze zijn boos op jullie. Ze hebben helemaal geen bewondering voor jullie, dat jullie een jaar lang geweldloos gedemonstreerd hebben tegen een van de grootste schurken die er ooit op de aarde heeft rondgelopen. De dood recht in de ogen hebben gekeken en toch zijn doorgelopen, recht op de lopen van geweren van jullie onderdrukkers af. Dat jullie het risico voor lief namen één van die honderdduizenden doodgemartelde gevangen te worden.

Die Nederlanders denken helemaal niet, ‘wat zijn we zelf stom geweest, we hebben steeds op de verkeerde regeringen gestemd. Wat stom van ons zelf dat we die vreedzame demonstranten toen niet geholpen hebben, en ons land wel hebben laten deelnemen aan zinloze oorlogen die het hele Midden-Oosten de vernieling in hielpen en iedereen op de vlucht joegen.’ Nee, want ze willen helemaal niet zichzelf de schuld geven van iets, of de verantwoordelijkheid nemen voor iets. Ze kiezen daar liever iemand anders voor uit, iemand die zich niet kan verdedigen. En dat zijn jullie.

Vrijheid van meningsuiting

Even een waarschuwing: stuur jullie kinderen de kamer uit, voordat je de Nederlandse televisie aanzet. Want die arme kleintjes zíjn al zo bang, en denken nu net veilig te zijn. Dat gevoel verdwijnt snel als ze die protesterende Nederlanders zien op tv. Wat zijn díe protesterende Nederlanders boos!

Nee, het zijn niet die arme kinderen en daklozen uit Nederland die protesteren. Het zijn vaak juist mensen die zelf alles hebben: een warm huis, een televisie en vaak zelfs een auto. Want die Nederlanders zijn helemaal niet boos over arme kinderen, werkeloosheid en dat de regering nooit iets oplost. Nee, ze willen jullie terugsturen naar Assad. Terug de bommen en de martelkamers in. Ze noemen jullie gelukzoekers en moslims.

Ze schelden op Facebook en Twitter, bedreigen burgemeesters en iedereen die er een andere mening op na houdt en gooien stenen door ruiten.  Dat doen ze allemaal omdat ze denken dat dat tegenwoordig mag, dat dit ‘vrijheid van meningsuiting’ is. Dat is ze vertelt door iemand die een partij leidt die nu heel groot gaat worden. Die man is gemakkelijk te herkennen, want hij heeft geblondeerd haar, zodat je niet kun zien uit welk land hij eigenlijk komt.

Hij heeft het voortdurend over de ‘Joods-Christelijke traditie,’ en dat die heel anders is dan de Islam. En hij vertelt dat jullie allemaal gevaarlijke moslims zijn. Terwijl hij best weet dat er in Syrië mensen van alle geloven vreedzaam naast elkaar woonden, tot Assad deze oorlog begon.

Joods-christelijke traditie

Misschien weten jullie niet wat dat betekent: ‘joods-christelijke traditie.’ Zal ik het uitleggen? Het Christendom scheidde zich tweeduizend jaar geleden af van de hoofdstroom van het Jodendom, net zoals de islam dat later deed. Sindsdien hebben christenen er een traditie van gemaakt joden altijd buiten te sluiten, te vervolgen en uit te roeien.

Nadat de islam bijvoorbeeld een hoogstaande tolerante beschaving stichtte in Spanje, werd deze in de Middeleeuwen veroverd door de christenen. De christenen richtten er meteen grote moordpartijen aan, stelden de Inquisitie in – een soort IS – , en verjoegen alle joden uit het land.  Onze geschiedenisboeken noemen dat de ‘bevrijding van Spanje.’

Dat de christenen voortdurend het Midden-Oosten binnenvielen, bezetten, moorden, destabiliseerden en jullie dictators steunden, dat weten jullie natuurlijk wel. We deden steeds hetzelfde, maar verzonnen daar wel steeds een nieuwe naam voor: ‘kruistochten,’ ‘beschaving brengen,’ en ‘democratiseren.’

 

Wat wij met de joden in ons land hebben gedaan, is zo vreselijk dat veel mensen in het Midden-Oosten het niet kunnen geloven. En wij kunnen er juist weer kwaad over worden als mensen het niet geloven. Toch hebben we het echt gedaan! Christenen wilden al lang minder Joden en toen kwam er een Duitser die dat ging regelen, en veel Nederlanders hielpen hem daarbij. In Amsterdam staat nog een huis dat herinnert aan een asielzoekster, net als jullie. Ze was gevlucht uit Duitsland, maar werd verraden door Nederlanders.  Ze was ‘ondergedoken.’ Onthoud dat woord: ‘onderduiken.’ Ik wil jullie niet bang maken, maar soms word ik er zelf ook een beetje bang van. Durf ik dit nog wel te schrijven bijvoorbeeld? Of krijg ik dan ook scheldpartijen en bedreigingen? Een baksteen door mijn raam?

 

Nederland was het grootste moslimland ter wereld

Het kan nooit kwaad om het land te leren kennen waarin je woont, en een beetje op je hoede te zijn. Wisten jullie wel dat Nederland was ooit het grootste islamitische land ter wereld was? Dat we dat heel graag wilden zijn? Dat deden we door een heel groot islamitisch eilandenrijk veroverden, helemaal aan de andere kant van de wereld. Daar hebben we honderden jaren oorlog voor gevoerd. Wat  hebben we veel mensen  moeten doden!

En wat waren we er trots op! ‘Indië verloren, rampspoed geboren,’ zeiden we. Daar komt trouwens die geblondeerde man ook vandaan. “Pindamannetjes’ noemden Nederlanders dat soort mensen vroeger, vandaar dat hij zijn haar blondeert.

 

De christenen in ons land waren trouwens helemaal niet echt blij met die moslims, maar wel met het vele geld dat ze aan hen konden verdienen. Ze gebruikten ze als een soort slaven. Overal in Nederland vind je nog villa’s met namen die daarnaar verwijzen en gebouwd zijn met geld dat is verdiend over de ruggen van die moslims.

Nog niet zo lang geleden gingen Nederlanders ook eens naar Joegoslavië, zogenaamd om moslims te beschermen. Maar toen de christenen kwamen, leverden we de moslims snel aan ze uit en hielpen de mannen en de vrouwen te scheiden, zodat de christenen die konden afslachten tot aan de laatste man. We hebben er een aardig tafellampje aan overgehouden, maar het fotorolletje is mislukt.

Wees waakzaam!

Hiermee wil ik jullie niet bang maken, maar houd wel je ogen open voor de realiteit, vooral als de volgende bankencrisis begint. Al lijken islam, jodendom en christendom sprekend op elkaar, er zijn altijd mensen die het kleinste geloofsverschil aangrijpen om geweld te gebruiken, en dat gebeurt in Nederland ook steeds meer.

Ondertussen worden jullie trouwens ook inzet van een Russisch machtsspelletje. Weten jullie nog hoe de dictator van Rusland en ging samenwerken met extreem-rechts in Duitsland na de bankcrisis van 1929? Dat gebeurt nu weer. De Russische president wil de Europese eenheid kapot maken. Hij steunt daarom extreem-rechtse partijen in Europa die de grenzen dicht willen tegen de vluchtelingenstroom, die de Russische president zelf veroorzaakt met zijn steun aan Assad.

 

Gelukkig zijn er hier ook een heleboel mensen die anders zijn, die trots zijn op de Nederlandse traditie van tolerantie, mensenrechten en gastvrijheid, die Nederland ook heeft. Mensen die wel klaarstaan om anderen te helpen. Jullie zullen ze al hebben ontmoet. Vaak zijn dat juist mensen die zelf helemaal niet zoveel hebben. Mensen die weten hoe het is, om iemand anders nodig te hebben, om te verliezen en om te delen.

Als onze regering  tegen jullie zegt dat jullie je moeten aanpassen en integreren, hoop ik dat jullie op die laatste soort Nederlanders gaan lijken en niet op die agressievelingen die staan te schreeuwen en mensen bedreigen. En waarschijnlijk hebben jullie die keuze al gemaakt, want anders waren jullie wel in het oorlogsgebied gebleven.

Sorry dat ik zoveel worden nodig had om dit allemaal uit te leggen. En sorry dat ik jullie misschien bang heb gemaakt, maar ‘een gewaarschuwd mensen telt voor twee,’ zeggen ze hier in Nederland. Welkom in ons land. Maak er wat van!

 

Advertisements